Wij hebben weer een nieuwe hond Jack

Deze wandeling zal gehouden worden op 10 december 2006 in de omgeving van Nuth ( Tussen Maastricht en Heerlen).
De wandeling gaat van start om 13:00 uur bij Manege Blauwe Steen.
Adres: Blauwe Steen 11a Wijnandsrade - Nuth.
In de omgeving kun je de Cockers lekker los laten lopen door velden en bosssen. De wandeling zal zeker een en een half uur duren.
Na de wandeling is er gelegenheid om gezamenlijk een kopje koffie of iets fris te nuttige. En natuurlijk om even na kletsen over de knappe Cockers. Doe mee!

  blanca@hetnet.nl
Telefoon 045 - 5244431
Groeten van Blanca Ritzen.

08-01-06

Verslag Nieuwjaarswandeling 8 januari 2006.

Foto van fotograaf Corina

Hoi, ik ben Filo en dit jaar was het de eerste keer dat ik met de nieuwjaarswandeling mee kon lopen (ik wordt 29 januari tenslotte pas 1 jaar). Vanuit Den Bosch vertrokken we met de auto en ik vond het maar wat spannend, waar zouden we dit keer heen gaan. Na een lange rit was ik blij dat we er waren en ik stond al klaar om de auto te verlaten, maar ik hoorde vrouwtje en baasje tegen elkaar zeggen dat we te vroeg waren dus we bleven in de auto zitten. Kom op nou....ik wilde eruit, het avontuur tegemoet. Langs de auto kwamen hordes honden langsgelopen van het ras Leonberger. Jeetje, wat een grote honden, en veel!! Ik geloof dat er wel 40 langskwamen. Ik was wel erg benieuwd of er ook zoveel cockertjes zouden komen, want de wandelingen waar ik tot nu toe mee was gelopen telden hooguit 6 honden, das wel mager.

Al snel zagen we de ene Cocker Spaniël na de andere aankomen. Ongelooflijk hoeveel soortgenoten dat ik zag. Ik was al bang dat ik dubbel ging zien want ZO VEEL Cockertjes had ik nog nooit bij elkaar gezien. In tellen ben ik nog niet zo goed, maar het zou me niet verbazen als er wel 50 Cocker Spanieltjes waren. Er waren zelfs twee hele kleintjes bij. Gek dat ik ook zo klein ben geweest. Na een korte mededeling door de heer Admiraal dat er na afloop van de wandeling koffie met gebak klaar stond konden we aan de wandeling beginnen. Ik vond het wel erg spannend allemaal. Aan het begin van de wandeling gingen we door een hek en mochten we meteen los. RENNEN!!!!!! Dat was leuk....allemaal door elkaar rennen en met elkaar spelen. Wel steeds even terug om te kijken of baasje en vrouwtje wel mee bleven lopen. En ze dachten nog wel dat ik niet zou luisteren. Wie..IK!!!! Niet luisteren. Cockertjes luisteren toch altijd perfect?! Omdat ik nog niet zulke lange wandelingen gewend ben omdat ik steeds te jong was, was ik toch wel snel moe en ging ik steeds bij baasje om water "vragen". Mijn tong hing bijna op de grond en de andere Cockers waren niet moe te krijgen. Dat komt nog wel als ik groter ben, dan haal ik jullie allemaal in, haha! Ook kwamen er nog mensen uit Duiven naar mijn baasje en vrouwtje toe, want ze herkenden hen van vorig jaar februari. Toen liepen ze met een wandeling mee omdat ze interesse hadden in een Cocker Spaniël en zie hier.....IK ben het resultaat. De dag na die wandeling hadden ze mij al uitgezocht. Wel leuk dat die mensen mijn baasje en vrouwtje nog herkenden. Hun hondje heet Zenja, dat wist mijn vrouwtje nog te vertellen.

Tijdens de wandeling moesten we nog langs een stel grote witte koeien. Maar ik was niet bang hoor...kom maar op. Even snuffelen en daarna als een speer ervandoor.

Het weer heeft gelukkig wel mee gezeten. Het was weliswaar bewolkt maar wel droog. Lekker door blijven rennen, dan krijg je 't niet koud.

Op een grote zandvlakte kwamen we even allemaal bij elkaar. De heer Lens had namelijk aan mijn vrouwtje gevraagd of ze een groepsfoto wilde maken voor in het Spanielblad. Geen probleem. Allemaal netjes op een rij en even hard "KLUIF" roepen en de foto was gemaakt. Of mijn vrouwtje deze door wilde sturen voor in het blad met eventueel een verslag erbij. Nou...bij deze.

Toen we na bijna 2 uur lopen het einde aan het naderen waren moest er nog even een Cockertje naar zijn/haar baasje begeleid worden want deze liep nog los terwijl we moesten oversteken. Oeps....die was mee het hek uit gepiept zonder dat zijn/haar baasje er vanaf wist. Da ma nie!!! We willen geen platgereden cockertjes hoor, dus even vasthouden tot het baasje er is. Eenmaal op de parkeerplaats aangekomen ging een deel van de wandelaars weer huiswaarts en een deel ging naar binnen om van de koffie met gebak te genieten. De heer Lens deed de mededeling dat het de laatste georganiseerde wandeling van de heer Admiraal was en deze kreeg daarbij als dank voor al die jaren een envelop uitgereikt. De heer Admiraal melde wel even dat hij nog vaak aanwezig zou zijn bij de wandelingen, maar dan als gast. Na applaus konden de baasjes en vrouwtjes van de koffie/thee met gebak genieten en ik heb er niks van meegekregen, maar neem maar van mij aan dat het gesmaakt heeft.

Na nog wat gegrom naar wat andere cockertjes die aan mijn achterwerk snuffelen (ik denk dat ik loops moet worden) zeggen we gedag en vertrekken weer huiswaarts om vervolgens in de auto als een blok in slaap te vallen. Dit wil ik vaker meemaken.

Een poot en een lik van Filo en

de groetjes van mijn vrouwtje Corina en

mijn baasje Christian.